Issy 的个人资料♪☼ ♫๛A๐M - IzaBelLa @(^_...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
10月12日 ปฐมนิเทศน์ นิด้าเริ่มเรียน intensive business english course ตั้งแต่วันที่ 9 ตุลา ผ่านมา 2 วัน ก็มี การบ้านละ - -" แต่ยังดีทำเสร็จไปแว้ว วันนี้ไปปฐมนิเทศน์มา ตั้งแต่ 8 โมงแน่ะ - -" เช้าเหลือเกิน ง๊วงง่วง เข้าไปนั่งฟังท่านคณาจารย์ต่างๆ มาแนะนำ ละมันก็ อู้ววววว หนาวเหลือเกิน กระโปรงมันก็สั้น - -" แต่ยังดี เสื้อแขนยาว ละใส่เสื้อคลุมไปด้วย แต่มันก็ยัง หน๊าววววววววว . . . ยึ๋ยยยย. . .หนาวมาก ไม่รู้มันจะเปิดแอร์เย็นๆ มากๆ ทำไม ฝนก็ตก ฟังไปซักพักก็เบรก กินของว่าง ง่ำๆๆๆ กำลังหิว แล้วก็เข้าไปนั่งฟังต่อ หนาวอีกแล้ว บรึ๋ย ฟังไปจนจบ . . . ออกมาจากหอประชุม กินข้าวกะเพื่อนใหม่ ง่ำๆๆๆ อ๊ะ เอ เข้าไปฟังไม่ได้อะไรเลยรึ . . . อิอิ ม่ายช่ายๆ ๆ ก็ได้อะไรมาบ้างแหละน่า แต่ ขี้เกียจพิมพ์เอิ๊กๆ อ๊ะ อ๊ะ ได้เวลานอนแล้ว เด๋วพรุ่งนี้ไปเรียนสาย อิอิ ราตรีสวัสดิ์ my space . . . 9月27日 อร่อยปากลำบากท้อง- -" มะวาน 25 กันยายน 2550 ตูเกือบตาย ย๊ากกกก
เรื่องมีอยู่ว่า
ไปกินข้าวที่เซ็นทรัลลาดพร้าว ละเกิดอยากกินสลัดเห็ดเข็มทอง เพราะเมื่อวานซืน ทำสลัดเห็ดเข็มทองกะเห็ดออรินจิกิน
ก็เลยไปซื้อเห็ดเข็มทองมาอีกห่อใหญ่ คราวนี้กินข้าวเย็นเสร็จ ก็เอามันมาทำกินซะหน่อย หั่นรากทิ้ง แล้วก็ล้างๆๆๆๆ เข้าเวฟเลย แค่ 30 วิ จะได้กรอบๆ เพราะเมื่อวานซืน เข้าเวฟไป 3 นาที มันนิ่มเลย ไม่อร่อย เอาแค่ 30 วินี่แหละ กรอบดี เอาออกมา เทน้ำทิ้ง ราดน้ำสลัด กินมันซะเลย ทั้งกำใหญ่ เสียดาย กินคนเดียวหมดเกลี้ยง เยอะมากๆ ไม่เคยกินเห็ดเข็มทองเยอะขนาดนี้มาก่อน ละดิบด้วย แถมก่อนหน้านั้นกินน้ำแกงเห็ดหลินขาว... เห็ดไรหว่า ทั้งชีวิตไม่เคยกิน กลับบ้านมา ซ้อมเปียโน ซักเที่ยงคืนชักมีอาการแปลกๆ เลยไปอาบน้ำ คิดว่าเพลีย ที่ไหนได้ น้ำลายเริ่มเหนียว เอ ชักรู้สึกอยากถ่าย นั่งดู . . . . (เซ็นเซอร์). . . .เหลวสุดๆ . . .เอาแล้ว !!! ตูโดนพิษเห็ดเข้าไปรึนี่ ย๊ากกก มาเปิดเน็ตหาข้อมูล ถ้าโดนพิษเห็ดเข้าไปนี่ ตายแน่ๆ . . . เอาอีกแล้ว มันมาอีกแล้ว . . . เข้าห้องน้ำ นั่ง . . . .(เซ็นเซอร์). . . . เดินออกมา . . . ย๊ากกก. . . อีกแล้ว เข้าห้องน้ำ นั่ง. . . .15 รอบ - -" ไม่ไหวแล้ว "พ่อๆ ไปโรงบาลดีกว่า" ขึ้นรถ ไปโรงบาล พร้อมกะถุงเปล่าๆ กะว่าอ๊วกแน่ . . . . โฮ๊ก . . . โฮ๊ก เต็มถุง- -" ถึงโรงบาล กรอกประวัติ ขึ้นเตียง พยาบาลวัดความดัน อมปรอท. . . หมอมาดู บอกว่า ทางเดินอาหารติดเชื้อ มะใช่เห็ดพิษ ฮ่า. . . โล่ง คิดว่าตูจะตายซะแล้ว ไปรับยาเอายามากิน - -" บุสโคพาน นอฟอกซาซิน ยาแก้อ๊วก ผง ors - - มีที่บ้านทั้งน้านนนนน แต่ก็ดีละ ไปหาหมอ เผื่อเป็นอย่างอื่นมากกว่านี้จะแย่เอา กลับบ้าน ท้องเสียอีก 5 รอบ อาบน้ำ นอน - -" จะม่องเอา ทำสถิติใหม่ในชีวิต ตั้งแต่เกิดมา 20 รอบ แถม งื่ม ไม่อยากจะบรรยาย อันนั้นแค่ เมื่อวาน 20 รอบ วันนี้ * - -อีกรอบละ กว่าจะหาย สงสัยคงได้ซัก 25 รอบ 5555 . . . . แต่ยังไงก็ไม่เข็ดกะเห็ดเข็มทอง เอิ๊ก อร่อย หลั่นล้า 9月12日 Lilium ~ Elfen Lied Ost.
English Translation
The Mouth of Justice meditates wisdom
And His language, the tongue is made clear.
Bless man which suffers temptation
Since, he, with striving, will have received life's crown.
Oh Lord, Fire Divine, have mercy!
Oh, How Holy! How Serene!
How Kind! How Pleasant!
Oh Pure Lily!
ถ้อยคำที่กล่าวออกมาจากผู้ผดุงคุณธรรมนั้นคือความสัตย์
ถ้อยคำที่ปราศจากข้อกังขา
ถ้อยคำสรรเสริญเยินยอนั้นมีแต่สร้างความทรมานให้แก่ผู้ที่หลงไหล
ด้วยความพยายามดิ้นรน เขาย่อมได้รับรางวัลแห่งชีวิตที่สุด
ขอพระองค์ได้โปรดอวยพร
พระองค์ผู้ทรงศักดิ์สิทธิ์ ผู้สง่างาม ผู้ซึ่งเต็มเปี่ยมไปด้วยความเมตตา
ผู้ซึ่งร่าเริงยินดี ผู้เป็นดั่งดอกลิลลี่บริสุทธิ์
7月4日 จะรับปริญญาแล้วนะเฮ่อ ในที่สุดก็จบ ชีวิตมหาลัย ปริญญาตรี สุดท้ายก็จบด้วยเกียรตินิยมอันดับ 2 โล่งงงงงง
แต่จบแล้วเซ็ง ไม่มีไรทำ เบื่อ ง่วง นอน เล่นเกม เที่ยว ตลอด 555
แล้วก็ . . . จะรับปริญญาแว้ว วันรับเจ๋งมาก ศุกร์ 13 - -"
เข้าหอประชุม ตั้งแต่ 11 โมง ออกมา บ่าย 4 เกือบ 5 โมงเย็นแน่ะ SADDDDDDD
เฮ่อ นอนดีกว่า 8月19日 คำถามที่ต้องตอบ - ออฟ ปองศักดิ์ฉันไม่อยากจะตอบคำถามที่เค้าถามกัน ว่าทำไมเธอไปจากฉันเพราะอะไร รักมากมายใครๆก็รู้ ทำไมตอนสุดท้าย ถึงได้เลิกกัน พูดตรงๆมันลืมไปแล้วไม่ได้สนใจ หากมันเป็นเวลาเลวร้ายฉันไม่จำ เลือกจะจำแค่เพียงเท่านี้ วันเวลาที่ดีกับเธอเท่านั้น ... แต่ก่อนมีเธอใกล้ๆสุขใจแค่ไหน แต่ก่อนรักกันยังไง เธอกับฉันพบกันที่ไหน ถ้าหากเค้าถามว่ารักเธอมากแค่ไหน (คือสิ่งที่ฉันอยากตอบ / ถ้าอยากรู้ว่าทำไม นั่นแหละที่สิ่งที่ฉันจะตอบคำถาม) วันที่เธอเลิกไปฉันไม่อยากจำ จะเก็บรอยยิ้มของเธอ จะเก็บเธอไว้ในใจ จะจำว่าในครั้งหนึ่งเธอเคยรัก จะเก็บความรักของเธอ จะเก็บเอาไว้อย่างนี้ มันมีความหมายเหลือเกิน 7月22日 ปณิทานของข้าพเจ้าสิ่ ง ที่ ท่ า น ห ม า ย ม า ด ป ร า ร ถ น า
ก็ จ ง รี บ ไ ข ว่ ค ว้ า เ สี ย ใ น บั ด นี้
ก่ อ น ที่ ท่ า น อ า จ มิ ส า ม า ร ถ
ไ ด้ มั น ม า อี ก เ ล ย ต ล อ ด ก า ล
~*AoMeEliXiR*~ 7月20日 สุราสามจอกเมามายมิเลิกรา...สุราสามจอกเมามายมิเลิกรา ฤาจะสิ้นหรรษาเยี่ยงนี้ สุรานารีคลอเคล้ารมรื่นคว่ำจอกมิรู้สร่างกำสรวญรื่นเริง แม้สุราดีขาดนารีเคียงดังตะเกียงขาดน้ำมันมิสว่างไสวแต่หากเป็นสุราร้อยปีมิแน่ว่าจะดียิ่งกว่าสตรีงามหลายนาง เพราะสุราเพียงทำให้เมามายมิทำให้ลุ่มหลงจนพร่ำเพ้อ แต่บัดนี้ข้าพเจ้าเมาแล้ว เมาเยี่ยงมีทั้งสุราและนารี เสียดายเพียง ข้าพเจ้าเป็นอิสตรี จนบัดนี้ยังมิสร่างสิ้นฤทธิ์สุราเวลาก็ผ่านราตรีจนรุ่งเช้า พระอาทิตย์ไขแสงเรืองส่องแสงแดดจ้าเพียงใด ข้าพเจ้ายังหลับไหลมิยอมตื่นนิมิตไปถึงวีรบุรุษหนุ่มผู้กล้าผู้มาช่วยข้าพเจ้าจากไต้อ๋องใหญ่ อันเป็นหัวหน้าสมุนโจรพฤกษ์ไพรพร้อมด้วยสมุนใหญ่น้อยของมันครั้นแล้วข้าพเจ้าก็ตื่นขึ้นมาจากการหลับไหล เพียงเพราะเสี่ยวเจี๊ยะคนหนึ่งยกน้ำล้างหน้าเข้ามาให้วีรบุรุษผู้นั้นตราตรึงในใจข้าพเจ้าเนิ่นนานแล้ว และเรื่องราวดังฝันก็เกิดขึ้นจริงสิ่งนี้ทำให้จิตใจข้าพเจ้าร้อนรนนักมิทราบได้ว่าวีรบุรุษผู้นั้นเป็นเยี่ยงใด เพียงช่วยข้าพเจ้าออกมาจากไต้อ๋องยามนั้นข้าพเจ้าไร้สติวีรบุรุษท่านนั้นนำข้าพเจ้าส่งสำนักคุ้มภัย ว่าจ้างหนึ่งพันตำลึงทองให้ดูแลข้าพเจ้าเมื่อข้าพเจ้าตื่นขึ้นมาผู้มีพระคุณท่านนั้นได้จากไปเสียแล้ว ข้าพเจ้าเพียงจำได้แต่เงาเลือนรางเท่านั้น จนบัดนี้ บุญคุณอันใหญ่หลวงยังมิได้ทดแทน ข้าพเจ้ายังกลับหลงรักผู้มีพระคุณท่านนั้น จนทุกวันต้องฝากฝังตัวไว้กับสุรา มีชีวิตอยู่เป็นผีสุรา ตายก็เป็นผีสุรา ข้าพเจ้าเพียงหวัง ชาตินี้เพียงได้พบผู้มีพระคุณท่านนั้นอีกครั้ง ข้าพเจ้าแน่ใจว่าจดจำท่านได้แน่ เพียงให้ข้าพเจ้าได้พบ ทดแทนพระคุณ ข้าพเจ้าก็หมดสิ้นบ่วงพันธนาการทุกสรรพสิ่งแล้ว แต่บัดนี้ ข้าพเจ้ายังคงเมามายต่อไป ยามใดข้าพเจ้าสร่างเมา ยิ่งจะทำให้ข้าพเจ้าคะนึงถึงเรื่องนั้น เยี่ยงนี้เถิด เหล้าสามจอก เมามาย มิเลิกรา วนเวียนจอกแล้วจอกเล่า มิรู้สร่าง เยี่ยงสุราต่างน้ำนั้นแล .......
7月19日 ร่องรอยแห่งความทรงจำท่ามกลางกองหิมะขาวโพลน แม้แสงจันทร์สาดส่องลูบไล้ หิมะนั้นก็ยังเรืองแสงขาวผ่อง เฉกเช่นความรักฉันใดก็ฉันนั้น ไม่มีวันแปรเปลี่ยนกลับกลายไปได้ แม้กาลเวลาจะผ่านไปเนิ่นนานเพียงใด ความรักของข้าพเจ้าที่มีต่อท่านมิเคยเสื่อมคลายลงเลย แต่เหตุใดข้าพเจ้ารู้สึกเป็นทุกข์ยิ่งนัก ความรักนั้นเป็นฉันใด สามารถทำให้คนเราสุข ทำให้คนเราทุกข์ เจ็บปวดรวดร้าวยิ่ง แต่เหตุไฉนคนเราจึงยังยึดติดกับสิ่งนี้ ผีเสื้อน้อยยังเคล้าคลอเคียงคู่ แต่บัดนี้ข้าพเจ้ายืนอยู่เพียงเดียวดาย ท่ามกลางกองหิมะขาวโพลนเหล่านั้น มีเพียงความเหงา ความเศร้า โดดเดี่ยว วิเวก วังเวง โหยหวน นานนับประการ ในยามนี้ หิมะโปรยปรายทับถมร่างข้าพเจ้า แม้ภายนอกจะหนาวเหน็บแต่ในใจกลับหนาวเหน็บยิ่ง ปานมีดกรีดเฉือนหัวใจข้าพเจ้า ข้าพเจ้าทำอันใดมิชอบงั้นหรือ ใยท่านต้องทิ้งข้าพเจ้าให้โดดเดี่ยวเพียงลำพังเช่นนี้ กาลเวลาที่ล่วงเลยท่านมิเคยหันกลับมามองข้าพเจ้าเลยหรือไร สิ่งที่ผ่านไปนั้นเป็นเพียงหมอกควัน ข้าพเจ้าเข้าใจว่ามันมิสามารถหวนคืนได้อีก แต่ข้าพเจ้าเพียงหวัง สักวันจะสามารถหวนกลับไปเป็นเช่นวันวานได้อีก
(บทกวีนี้มิได้อ้างถึงเหตุการณ์ใด เพียงแต่งขึ้นตามอารมณ์ผู้ประพันธ์ซึ่งก็คือข้าพเจ้า และใช้ประกอบบทเพลงของผู้ประพันธ์เท่านั้น)
7月18日 ร่องรอยแห่งความทรงจำ 2เสียงของท่านนั้น ยังดังก้องอยู่ในจิตใจข้าพเจ้า
แม้เวลานั้นได้ผ่านไปแล้ว จนตอนนี้ มันคือจุดจบ
ทุกอย่างมันจบไปแล้ว ไม่มีสิ่งได้จะหวนกลับมาได้อีก
มีเพียงภาพความทรงจำเก่าๆ ที่ยังรินไหลอยู่ในใจ
เพียงคิดถึงก็ทำให้เจ็บปวดยิ่งนัก
ข้าพเจ้ารู้จักความเจ็บปวดว่าเป็นเยี่ยงไร
แต่ก็มิทราบจะทำอย่างไรจึงแก้ไขให้กลับกลายได้
มีแต่เพียงร่องรอยแห่งความคิดถึง
ร่องรอยแห่งความรักและความทรงจำ
ที่ยังเฝ้าวนเวียนหลอกหลอนอยู่ทุกค่ำคืน
ยามสายลมพัดผ่าน แม้จะหนาวเหน็บเหมือนมีดกรีดเนื้อ
แต่ก็ยังมิรุนแรงเท่า ความคมในใจท่านที่กรีดหัวใจข้าพเจ้า
ยามแสงแดงสาดส่อง ก็เหมือนความทรงจำที่มีให้ท่าน
มันได้แผดเผาอยู่ในใจข้าพเจ้ามาเนิ่นนาน
ข้าพเจ้าจะทำเยี่ยงไรดี
จึงจะลบล้างทุกอย่างในอดีตทิ้งไปได้
ข้าพเจ้าทุกใจกับความขื่นขมนี้มาเนิ่นนาน
จนแทบจะมิรู้ว่าความทุกข์เป็นฉันใด
ได้โปรดเถอะ สรรพสิ่งทั้งหลายทั้งมวล
ช่วยปลดปล่อยจิตใจที่เศร้าหมองของข้าพเจ้า
ให้หลุดพ้นจากความทรงจำในอดีต
ที่หวนมาทำร้ายข้าพเจ้าหลายครั้งหลายครานี้สักทีเถิด
(... อ่านหนังสือจีนมากไปป่าวว่ะนี่ กร๊ากกก...) 7月15日 มือปีศาจคล้ายเป็นพญาเหยี่ยวจับจ้องดูคนเป็นภักษาหาร...
คล้ายเป็นอสูรร้ายจากห้วงโลกันตร์...
คล้ายเป็นยมบาลปราบมารให้สูญสิ้น...
จอมเพชฌฆาตเดียวดาย... ชิวลี้ ในความหมาย "การจากพรากของฤดูใบไม้ร่วง"
ใยมิใช่เป็นเฉกเช่นกัน... คนผู้หนึ่งเลือกเกิดไม่ได้
หรือว่าจะมิสามารถเลือกการดำรงตนได้?
"สหาย ท่านต้องเข้าใจข้าพเจ้า ข้าพเจ้าเป็นคนชนชาวนักเลงที่รักชีวิตที่สุด อาลัยในโลกมนุษย์ที่สุดคนหนึ่ง ข้าพเจ้าลิ้มคาวโลหิตมามากเกินพอแล้ว ผ่านการเข่นฆ่าอันโหดเหี้ยมทารุณจนเกินพอแล้ว ข้าพเจ้าไม่ชมชอบการใช้อาวุธเข้าประหัตประหารกันเลย ข้าพเจ้าเคยเห็นชีวิตที่มายุติอยู่แทบเท้าข้าพเจ้ามามากมายนับไม่ถ้วน ข้าพเจ้าคำนวนซึ้งถึงความอับจนข้นแค้นคนซึ้งใจ แลก็เข้าใจสายตาตอนชีวิตจะไปจากร่าง ว่ามีความรักอาลัยต่อแผ่นดินเพียงใด..."
.................
"...เนื่องเพราะข้าพเจ้าทราบ กำหนดนัดในวันนี้ เป็นการแลกโลหิตขายชีวิตต่อกันโดยแน่แท้ และเพียงประมือต่อสู้ มิว่าผู้ใดก็ไม่กล้าระบุต้องได้ชัยแน่นอนเด็ดขาด ยิ่งไม่กล้าประกันเสื่อมโทรมเสียหาย เหมยเอี๊ยวเพ้ยมีน้ำใจกับข้าพเจ้าลึกซึ้ง กระแสจิตผูกพัน ท่านทั้งหลายอย่าเพิ่งหัวร่อ หากแม้นตามมา สมมตินางพบเห็นข้าพเจ้าบาดเจ็บ ในจิตใจของนางทนทานไม่ได้ก็จิง ส่วนข้าพเจ้าหากแม้นพบเห็นนางได้แผลอย่างไร ก็ต้องเป็นรสชาติเดียวกัน เมื่อเป็นเช่นนี้ นับว่ากระทบกระเทือนต่อผลการหักหาญผลาญชีวิตอย่างรุนแรง อย่าว่าแต่เหตุการณ์เยี่ยงนี้ก็อาจเป็นไปได้อย่างยิ่ง ข้าพเจ้าจึงไม่ปรารถนาฝ่าฝืนทั้งที่รู้อยู่ก่อน..."
เด็ดหญ้าขึ้นกัดเล่นต้นนึงแล้ว ชิวลี้ส่งเสียงทุ้มหนักต่อไป
"สาเหตุอีกประการหนึ่ง เปิดเผยแล้วก็มิเห็นเป็นไร หากแม้นข้าพเจ้าเกิดเภทภัยอย่างไร และนางมาอยู่ในบริเวณเกิดเหตุด้วย อาจจะคิดไม่ตกจนกระทำเรื่องโง่เขลาขึ้นก็เป็นได้อย่างยิ่ง แต่หากนางไม่อยู่รู้เห็นด้วย ด้านความรู้สึกอาจจะสงบเยือกเย็นมากกว่า บวกกับกาลเวลาที่ยาวนาน จะมากจะน้อยก็ลบความพลุ่งพล่านของนางให้โทรมลงได้บ้าง หรืออาจไม่ถึงกับทำลายจิตใจนางรุนแรงเกินไป นางยังมีวัยเยาว์ ยังมีช่วงชีวิตที่ดีงามอีกยาวนาน นับว่าไม่บังควรเป็นเพื่อนข้าพเจ้าเข้ารับโทษทัณฑ์ในขุมนรกเลย... แน่นอน หากแม้นข้าพเจ้าจบสิ้นอวสาน จะต้องถูกลากลงไปในขุมนรกของพญายมเด็ดขาด"
จาก "มือปีศาจ" โดยลิ้วชั่งเอี๊ยง 7月3日 กรูเหนื่อยยยยยยยยยยยหลังจากผจญชีวิตแวมพายไปหลายวัน กรูแทบแย่ เพราะอะไรน่ะหรือ ... เริ่มแรกเลย แก๊ปชวนไปดูคอนเสิร์ตแจส ที่ settrade วันอังคาร ที่ 27 มิย กรูก็ไปดู ครึ่งแรก วงแม้นศรี เป็นวงของอาจารย์ที่ศิลปากร มาเล่น เล่นไป 3 เพลง อะไรฟะ พักครึ่ง ... ก็เลยออกไปคุยกะอาจารย์ นุ ที่เล่นเปียโน เค้าก็ให้นามบัตรมาละก็ให้โทรไปคุย ... ซึ่งจนบัดนี้ยังไม่ได้โทรไป (ก็กรูกลัวนี่นา) ... อ่ะ หมดเวลาพัก กลับเข้าไปนั่งฟังต่อ ... ครึ่งหลัง นักเปียโนชาวฝรั่งเศส ชื่อ Bojanz หรืออะไรซักอย่างนี้แหละ แบบว่า กรูจำไม่ได้ ปลาทองน่ะ เค้าเล่นเจ๋งมากเลย ปั่นกระจาย แถมมี การใช้ sound ใหม่ๆ โดยเอามือดีดสายเปียโน ... งื่ม จิงๆ มันก็ไม่ใหม่แล้วอ่ะนะ ทำกันออกบ่อย แต่เค้าเล่นมันส์ดี เป็นจังหวะแบบ บัลแกเรีย ที่ชอบมากก็เป็น folk song ของ บัลแกเรียเนี่ยละ ... กลับถึงบ้าน โอ้ว ได้แรงบันดาลใจ แต่งเพลงต่อถึงเช้า ... แต่ไม่ได้แต่งอะไรที่เกี่ยวกับแจสเลยนะ เหอๆ ทำไปทำมา เอ้า งื่ม มันได้ไปตั้ง 6 นาทีกว่าละ 1 ท่อนที่เสร็จแล้ว แต่ยังไม่ได้เรียบเรียงใหม่ กะ 1 ท่อน ที่ค้างๆ คาๆ ยังไม่เสร็จ แล้วก็ยังไม่ได้เรียบเรียง ...เอ ... ทำส่งแข่งของปูนใหญ่ดีไหมวะนี่ ... คุยกะแก๊ป แก๊ปบอกเอาดิ ... แต่มันหมดเขต 30 มิย นี้ละ ตายห่าตรู ปั่นกัน หามรุ่งหามค่ำ ไม่ได้นอน ไป 3 คืน (3 วัน นอนรวมกัน 3 ชั่วโมงอ่ะ )-*- แทบตาย ... ทำเสร็จต้องไปส่งถึงมหิดลศาลายา วันศุกร์ที่ 30 มิย ขึ้นรถเมล์จากหน้าปากซอยโรงเรียนพ่อ อีสาย 8 นรก ก่อนหน้ากรูขึ้น มันมี อี ญ โง่ๆ คนนึงขึ้นไปก่อนกรู แล้วแมร่ง แสรด ขึ้นไปแล้วไม่ยอมเดิน ยืนคาประตู ทำไมฟะ ลมมันเย็น เดินไปนั่งไม่ได้รึไง แสรด แล้วมันก็ทำให้กรูขึ้นรถเมล์ไม่ได้ คือ กรูก้าวขึ้นบันไดไปได้ ก้าวเดียว รถเมล์แมร่งก็ออก แล้วมันก็เปลี่ยนเลนเลย กรูก็คว้าๆ หาที่จับ มันไม่มีที่ให้จับอีก ส่วนอีกมือก็ถือของพะรุงพะรัง สรุปแล้ว 2 มือ ไม่มีอะไรยึดเลย กรูเลยจะรีบๆ ก้าวขาขึ้นไป แมร่งก็ติดอีตูดเหม็นๆ ของ ญ โง่ สราด นั่นอีก กรูเลยก้าวพลาด แทนที่จะเหยียบบันไดขึ้นบนสุดได้ กรูเลยเหยียบอากาศแทน ... แล้วอากาศเนี่ย มันจะรับน้ำหนักตัวกรูได้ไหมละ ... ถามแปลกๆ เนอะ กรูไม่ได้ลอยได้นี่หว่า กรูก็ร่วงดิ หัวเข่ากระแทกเข้ากะขอบบันได ดังปังใหญ่ แหกซิครับพี่น้อง เลือดเลอะ ขากางเกงเลย เนี่ยขนาดยีนนะ ถ้ากางเกงอื่นล่ะ หรือ กระโปรง มันคงแหกไม่มีชิ้นดี ... (จนบัดนี้กรูยังเจ็บไม่หาย แถม เป็นตะคริวได้ เช้าเย็นๆ) แล้ว หลังจากกรูล้มไป อี ญ ควายแสรดนั่น มันก็ยังไม่ยอมเดินไป ยังจะยืนอยู่ที่ประตูนั่นแหละ ทั้งๆ ที่ข้างในมีที่นั่งเยอะแยะ ไม่ยอมไปนั่ง ยืนอยู่ได้ 3-4 ป้าย บ้าป่าวว่ะ กรูก็เลยไปนั่ง แล้วก็หลับ น้ำลายยืด ... เอ้ย เสริมละ ... ไปลงรถสาย 8 ที่เสาวรีย์แล้ว ไปต่อ 515 ไปศาลายา หลังจากไปถึงมหิดล ... ส่งเสร็จติดรถกลับมากะดวงมุ้ย ละก็มานั่งอธิบายทฤษฎีดนตรีขั้นพื้นฐานให้มุ้ย ที่ จัสโก้พัฒนาการ ถึงทุ่มก่าๆ ตอนขามาก็หลับบนรถมุ้ยอ่ะนะ ให้เจ๊เธอขับมาด้วยความวังเวง ขากลับจากจัสโก้ ขึ้นรถตู้ ... ให้ตายเถอะกรูไม่กล้าหลับ กลัวๆๆๆ กลับถึงบ้าน ว่าจะนอนแต่เออ นอนไม่หลับ ทั้งๆ ที่ง่วง เหนื่อย เพลีย สุดๆ ก็เลยมานั่งเล่นเอ็ม แล้วก็ทำไร ก๊อก แก๊กๆ ไปเรื่อย นอน เกือบ ตี 2 วันรุ่งขึ้นแก๊ปชวนไปสัมมนาที่ broker Dbs การวิเคราะห์เทคนิค ... กราฟเทียน ... ก็ต้องตื่นตั้งแต่ 7 โมงเช้าอ่ะนะ ตอนค่ำ ... ดึกแล้วล่ะ 4 ทุ่มเนี่ย กลับมาถึงบ้าน ทำ การบ้าน intro design ถึง ตี 5 ก่าๆ น้ำยังไม่อาบ เออ ไม่เอาละ กรูนอนละ นอนไปตอน 6โมงเช้า สว่างโร่ละ ... จิงๆ วันนี้ (2 กค) กรูก็ต้องไปสัมมนาที่ Dbs เหมือนกันอ่ะนะ แต่แบบว่า กรูไปไม่ไหวละ ขืนไป ช๊อคแน่ๆ ก็เลยได้นอนอยู่บ้านเต็มๆ ตื่นขึ้นมา บ่าย 4 หม่ำๆ อาบน้ำ สระผม แล้วก็หม่ำๆๆ เล่นคอมนิดหน่อย แล้วก็มานั่งแต่งเพลง ปั่นๆๆๆ เรียบเรียงเพลงที่ส่งไปแข่งนั่นแหละ จาก คลาริเน็ตเปลี่ยนเป็นฮาร์พ วุ่นวายจิงๆ เนี่ยแหละ เพิ่งจะทำเสร็จเลยมาบ่นในบล็อกซะหน่อย งื่ม บ่นซะยาวยืด กรูไปนอนดีกว่า พรุ่งนี้มีเรียน intro design 9 โมง + ส่งงาน ทั้ง คอมพวย (คอมโพ) กะ intro design อีก - -" ......... กรูเหนื่อยวะ แสรดดดดดด นับรวมกัน ตั้งแต่ วัน อังคาร ที่ 27 จนถึง วันอาทิตย์ ที่ 2เนี่ย กรูว่า กรูได้นอนไปแค่ 20 ชั่วโมงได้มั้ง วันนี้ได้นอนเยอะหน่อย 5555 ... ไปนอนดีกว่า กระบี่อยู่ที่ใจ มรรคาแห่งวิชากระบี่
------------------------------------ ข้าพเจ้า ดื่มสุราเพียงหวัง ให้เมามาย
คนเราเพียงสามารถหลอกลวงตัวเองได้ ก็ลืมความทุกข์ได้
------------------------------------ "เรื่องคับแค้นรันทดที่สุดของสตรี คือ ไปรักบุรุษที่นางไม่สมควรรัก !" ....... "คนเรามักจะพาลไปรักสตรีที่ไม่มีคุณค่าให้รัก เนื่องเพราะความรัก ที่จริงก็กลายเป็นม้นพยศ ไร้บังเหียนมิอาจควบคุมบังคับได้" .......
มิว่าอาวุธน่าสะพรึงกลัวเพียงใด ต่างต้องเป็นคนใช้มันจึงจะมีอานุภาพ เพราะตัวอาวุธนั้นไม่มีชีวิต ความพลิกแพลงแปรเปลี่ยนของวิชาดาบ มิได้อยู่ที่ตัวดาบ แต่อยู่ที่หัวใจ 5月30日 ไม่อยากทำให้ลำบากใจ - Budokan~๐..."....."...๐~
วันที่เธอนั้นเจอกับเขา วันที่เราต้องเป็นเพื่อนกัน
รู้ไหมทำให้ฉันเกือบจะร้องไห้ มีแต่รอยยิ้มให้กับเธอ ยามที่เจอหน้ากันเสมอ รู้ไหมใจข้างในมันเจ็บแค่ไหน * เมื่อไหร่ที่เห็นเขาและเธอสองคน อยากจะตะโกน ว่าใจมันทนไม่ได้ ** ไม่อยากทำให้ลำบากใจ อยากจะเป็นเพื่อนเธอต่อไป เหมือนเก่า
ก็ได้แต่เก็บมันเอาไว้ คำว่ารัก ถ้าพูดออกไป อาจจะทำให้เราห่างไกล ฉันกลัว เก็บไว้ในใจของฉันคนเดียวก็พอ ยามที่ต้องอยู่ใกล้ชิดกัน ใจหนึ่งมันอยากเดินหนีไป เพราะกลัวทำอะไรให้เธอรู้สึก ได้แต่ฝืนยิ้มและข่มใจ พูดอะไรไม่กล้าสบตา เพราะฉันกลัวน้ำตา มันอาจจะไหล ~๐..."....."...๐~
ดู mv ไม่อยากทำให้ลำบากใจได้ที่นี่เลย
5月19日 รัก...ไม่มีแบบแผนตายตัว ของศาสตราจารย์เจริญ วรรธณสินอย่าฝืนใจรัก ถ้ามันไม่ใช่...ก็ไม่มีประโยชน์ คนที่พร้อมจะอยู่กับคุณ จงถนอมคนเหล่านี้ไว้ คนที่รักคนที่เปลือกนอกมีอยู่เยอะเหลือเกิน จงเชื่อในพรหมลิขิต อย่าปล่อยให้สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเราหลุดลอยไป ความรักต้องมาจากความรู้สึกของคนสองคน ความรักเป็นเพียงสายใยบาง ๆ ความอดทนจะทำให้อุปสรรคต่าง ๆ ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี เมื่อได้เจอความรักที่ดีแล้ว คิดถึงสิ่งดี ๆ ที่เราเคยมีกัน ทำปัจจุบันให้ดีที่สุด ทุกชีวิตยังมีความหวังอยู่เสมอ เพราะน้อยนักที่ถนนสายเดิมยังคงสภาพ 5月14日 พระเจ้าจอร์จ กล้วยทอด เหนื่อยมากๆ คับพี่น้อง 3 วันที่ผ่านมา ยังไม่ได้นอน เมื่อคืนวันที่ 12 พค ที่ผ่านมา วงเราซ้อมกันตอน ตี 2 - ตี4 เอ ต้องเป็น 13 ซิ เพราะเลย 00.00 มาแล้ว ... แต่ สุดท้าย ทำไปทำมา ซ้อมกัน ตี 2 - ตี 4 ครึ่ง ซะงั้น ก่อนไปซ้อม ก็หม่ำแรงเย่อกะพี่อ้อมกัน คนละขวด 555 หลังจากซ้อมเสร็จแล้วก็มานั่งคุยกันหน้าห้องซ้อม ... แล้วพี่โอ๋ก็เวียนๆๆ พาไปส่งบ้าน ถึงบ้าน เกือบ 6 โมงเช้าอ่ะนะ กะว่า วันนี้ฉันจะได้นอนซะที ที่ไหนได้ ต้องไปมิตติ้ง วงโยอีก ตายๆ เหนื่อย สรุปแล้วก็ไม่ได้นอน ตอนกลางวัน แล้วเราก็ยังมีความคาดหวังว่า จะกลับมานอนที่บ้านพี่อ้อม กลับไปถึงบ้านพี่อ้อม ก็ไปเทรนนักร้องอีกวง ... ก็คิดว่า งื่ม หลังจากเทรนให้เค้าเสร็จ ก็จะ นอน ซะ ที ที่ไหนได้ เอาอีกแล้วคับท่าน ไอ้ต้นโทรมาหาพี่อ้อม ให้ไปซื้อสายกีตาร์ให้พี่โน้ตหน่อย ที่เดอะมอลล์บางกะปิ อ่ะ ไปกันอีก ไปกินซิสเลอร์ซะงั้น พี่อ้อมเลี้ยง อร่อยๆ แต่จะอ๊วก เพราะมันมึนๆๆๆ เป็นหวัดยังไม่หายด้วย เง้อ กลับไป บ้านพี่อ้อม ไอ้ต้นมาด้วยอีก ... ไม่ได้นอนอีกไง เพราะต้องไปซ้อม ตอนตี 1 ก่อนซ้อมก็ซัดเกรทเทอเรด ขวดนึง ไม่ได้ช่วยอะไรเลยนะนั่น ง่วงเหมือนเดิม แอบฟุบหลับคาคีย์บอร์ดตอนซ้อมด้วย 555 จองห้องซ้อมไว้ ตี 1 ครึ่ง ชงโอ มาสายนะงานนี้ ตี2 แล้วยังไม่มา แต่เราก็เข้าไปกันตอน ตี1.40 ซ้อม 3 ชั่วโมง ก็เลิก ตี4.40 เลทอีกนิดหน่อย แล้วออกมานั่งคุยกันข้างนอกห้องซ้อม ... ตี 5 ละ พี่โอ๋มาส่งที่บ้านพี่อ้อม กลับไปบ้านพี่อ้อม ได้หลับหน่อยนึง ซัก 3-4 ชั่วโมงได้มั้ง ก็ต้องตื่นอีกละ ตอน 9 โมงก่าๆ อาบน้ำเสร็จก็รีบแต่งตัว จะไปเล่นงานแว้ว ... เพราะวันนี้คือวันที่ 14 พค "Hide Dreams Catcher Project" ไปเล่น มันส์มาก แต่แทนที่จะเป็นวงแรก กลายเป็นวงที่ 2 ซะงั้น เพราะชงโอบอกว่า ถ้าพี่โน้ตไม่มา ก็จะไม่เริ่มเล่น ... แอบเซ็ง ... เอาล่ะพี่โน้ตมาแล้ว แต่วงอีกวงเค้าขึ้นไปแล้ว ทำไงได้ละ ก็ต้องรอให้เค้าจบ แล้วเราก็ขึ้นไปเล่น เริ่มต้นด้วย Kurenai ... Rusty Nail (เพลงนี้แอบมั่วเพราะเพิ่งเปลี่ยน list กันสดๆร้อนๆ) ... Sadistic ... Dahlia ... หมดครึ่งแรกละคับพี่น้อง เหนื่อยๆๆๆ แล้วเราก็เดินเล่น นั่งเล่น ถ่ายรูปกันอยู่ในงานนั้นแหละ ช่างภาพ ชื่อพี่โน้ต มาช่วยถ่ายให้ วงเรามีซาวน์เอ็น ด้วยนะ เป็นเพื่อนชงโอ เจ๋งไหมละ มีทั้งช่างกล้อง ซาวน์เอ็น ช่างแต่งหน้า(ชากะ) แบบว่าเหนื่อยมากๆ ซักพัก ก็ไปหนีบหัวกัน หนีบให้ชงโอ ไอ้ต้น เรา แล้วก็พี่อ้อม ชงโอแต่งหน้าเองด้วย 555 ... ชงโอ : อิสจ๋า ....... ช่วยพัดลมให้หน่อยดิ -*- เออ แหม จะใช้แล้ว ทำเสียงหวานเชียวนะ แหม ทำไปได้คนเรา โดนใช้ซะงั้นน่ะ 555 แต่เราก็ทำให้ด้วยดีนะ เอิ๊กๆ ทำหัวแต่ละคนเสร็จก็เข้าไปนั่งข้างในงานต่อ ถ่ายรูปกันอีกนิดหน่อย แล้วชงโอก็เร่งให้พี่อ้อมไปคุยกะเจ้าของงาน ขอลัดคิวเล่นก่อนซะงั้น ขึ้นไปเล่น ชงโอเอาละ solo piano "Good-bye" ... "Forever love" ... "crucify my love" เพลงสุดท้ายนี้ มีพี่อาร์ท วง Eden มาแจมด้วย แล้วชงโอก็ส่งเข้า Silent Jealousy เล่นเปียโนเองซะงั้น 555 แหมๆ แอบผิดคอร์ดนะ ชงโอหันมายิ้ม 555 แหม รู้ๆกันอยู่ เรามันก็เล่นผิดด้วยกันนั่นแหละ ทีอยู่ในห้องซ้อม เราเล่นผิดนี่ ตรึงโป๊ะ นี่ตัวเองเล่นผิดซะงั้น จะทำอะไรได้นอกจากหันมายิ้ม 555 เอาเถอะ แค่เห็นว่ายิ้มก็หายเคืองละ เอิ๊กๆ ตอนเดินกลับไปนี่ อย่างเท่แต่ที่ไหนได้ ชนรูปฮิเดะร่วงซะงั้น แล้วเราก็ซัด silent ต่อด้วย celebration ... Tears เพลงนี้ฉันเล่นเปียโนเองอ่ะนะ เฮ่อ ได้เล่นเต็มๆ กะเค้าซะที พี่โน้ตแอบวิ่งลงจากเวทีซะงั้น หลังจากเล่น tears จบก็เล่น X ปิดท้าย พี่โน้ตก็ไม่ยอมขึ้นกลับมา เอ๊ะ มันยังไงกันนะคนเรา -*- เพลงนี้คนอินกันมาก กระโดดกันใหญ่ X .... X .....X .... X เอากันเข้าไป มันส์มาก แต่ ฉันเองเล่นเปียโน กดคอร์ดไม่มันส์เลยอ่ะ หลังจากเล่นจบเราก็แยกย้ายกันกลับบ้าน เหลือแต่ ชากะกะพี่อ้อม อยู่ในงานต่อ ฉันเลยกลับมากะชงโอ กะพี่ซาวน์เอ็น ขึ้นรถไฟฟ้าไปลงทองหล่อ แล้วต่อแทกซี่ ส่งพี่ซาวน์เอ็นที่ห้องซ้อม 84 แล้วไปส่งชงโอที่บ้าน จึงจะกลับไปบ้านฉัน ชงโอคุยเก่งเหมือนกันนะ แหม ทุกทีทำเป็นเงียบ ... อยากมาเตะบอลจัง ... ยังเตะไหวอีกเหรอ ... วันหลังซิ ไม่ใช่วันนี้ วันนี้ไปอาบน้ำนอนก่อนละ ... ก็นอนทั้งอย่างนี้เลยซิ ... ไม่ไหวละ นอนทั้งอย่างนี้มีหวังไม่ได้ลุกจากเตียง มันจะเหนียวติดเตียงเอาไม่ออกซะก่อน ... เออ ทำไปได้นะคนเรา ฉันก็เลยบ่นกะชงโอว่า เนี่ย เล่นเปียโนไม่ค่อยมันส์เลย ... ชงโอบอก งานหน้าก็มาตีกลองซิ -*- เออ ถ้าตีเป็นน่ะตีไปแล้ว -*- ... เนี่ย ตอนเดินกลับไปที่กลอง กำลังเดินกลับไปอย่างเท่เลย แต่ ดันชนรูปฮิเดะร่วง คนในงานเค้าจะว่าไรรึป่าวละนั่น เจ้าของงานเค้าจะว่าไรรึปาวอ่ะ ... แล้วก็เวียนกลับมาส่งฉันที่บ้าน กลับถึงบ้าน วางของ ปั่นจักรยานไปกินหมี่สามแยกบ้านซัน อิ่ม กลับบ้าน แล้วก็มาอัพบล็อกนี่ละ เหนื่อยจิงๆ นะวันนี้ ไปนอนก่อนดีกว่าไม่ไหวละคับพี่น้อง 5月11日 เอารูปมาอัพให้แล้วนะพี่น้อง ตั้งแต่เริ่มแรก ใช้ชื่อวง "DiZE" ต่อมา พี่โอ๋เข้ามารู้สึกตอนนั้นจะเปลี่ยนเป็น "GarNeT" รึป่าว หว่า ??? แก่แล้ว จำไม่ได้ ... แต่ท้ายที่สุด ... ก็เปลี่ยนมาเป็น "TemPuRa ReTrO" ซะงั้นน่ะ 555 ... ... ... เชิญขุดรูปกันไปได้เลยนะพี่น้อง ... ... ... ใครต้องการรูปมากกว่านี้ ... โปรดคุยเป็นการส่วนตัว เอิ๊กๆ หึหึหึ ... (หัวเราะเหมือนมีเลศนัยอะไรแอบแฝง) ... ส่วนรูปที่ซ้อมเมื่อวานน่ะ เจ๊อ้อม กะออม ไม่ได้ถ่ายไว้เลย ... ออมมัวแต่ก่งก๊ง กะฤทธิ์ ยาแก้ไอ้ "Robitussin" + ยาแก้อักเสบ Antibiotic "amoxycillin" + ยาลดน้ำมูก "actifed" ... 5月6日 อ๊ากกกกกก !!! ตรูเหนื่อย วันนี้ (06-05-06) เวลา 3.00-5.30 ตรูไปซ้อมวงมา เหนื่อยจัง ซ้อมซะ ดึกเลย ... เอ ว่าแต่ นั่นมันเช้าแล้วนะ เมื่อวาน ตอนกลางวัน ไปเดินประตูน้ำ หาเสื้อผ้าที่จะใส่วันงานของพี่อ้อม (นักร้อง) เดินดูก็หลายร้านอยู่ ตอนแรก เจ๊จะดูกี่เพ้า แต่ไปๆ มาๆ ได้ชุด เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ มาซะงั้นน่ะ 555 หลงปั๊ง หลงเลา หม่านซีเห เห้ เซิ่นหยา ฝุ่นเป๊เย่า ... ชุดดำเลย เท่จิงๆ โทรไปถามพี่โอ๋ว่าจะเอาด้วยไหม ... ท่านตอบกลับมาว่า ไม่ล่ะ พี่ใส่ธรรมดาก็พอ 555 ... งื่ม นะ คนเรา ... แถมเจ๊ได้เสื้อ จีนๆ มาอีกตัว อันนี้ตรูก็ได้มาตัวนึงด้วยอ่ะนะ แล้วก็ไปซื้อชุดว่ายน้ำให้เจ๊กัน ... ตอนไปประตูน้ำเนี่ย ตอนขาไป นั่งรถเมล์ไป ขากลับเฮี้ยนอยากนั่งเรือขึ้นมา 555 สนุกสิครับพี่น้อง เมื่อยตูดมากๆ ...
กลับถึงบ้าน ... 5โมงก่าละครับพี่น้อง ... โซ๊ยมาม่า ... ออกไปว่ายน้ำ ตอน 6 โมง ว่ายไปว่ายมา ล่อไป ทุ่มครึ่ง เฮ้อ เหนื่อยอิ๊บอ๋าย ... แล้วกลับไปที่บ้านพี่อ้อม ไอ้ต้น บอกจะกินพิซซ่า ให้พี่อ้อมเลี้ยง กร๊ากๆๆๆ ตรูก็เลยช่วยเชียร์ด้วย 555แล้วเราก็ได้กินพิซซ่ากัน ตอน 5ทุ่มอ่านะ เพราะสั่งไปตอน 4 ทุ่ม แล้วอีคุณต้นไม่ยอมรีบมากิน -*- ก็เลยต้องนั่งรอ ... พออีต้นมา 2 ถาด ที่สั่งไว้ เกลี้ยง เรียบในพริบตา ...
จากนั้นก็นั่งเล่น นั่งซ้อมอยู่ที่บ้านพี่อ้อม ... อีต้น กะน้อง ทำซาดิสก์กะน้องแมวเปอร์เซีย ชื่อ นีออนซะงั้น แมวจะตายเอา สงสัยพวกนี้ มันเป็น คู่บ่าวกินแมวแหงมเลย ... ยังดีนะ พี่โอ๋ ไม่อยู่ด้วย ถ้าอยู่ละ สงสัยแมวจะเสร็จพี่โอ๋ก่อนไอ้ต้นแน่ๆ 555 ก็นั่งเล่นไปเรื่อย ๆ จนถึง 2.30 น. ของวันนี้ (06-05-06) ก็ออกจากบ้าน ไปขึ้นแทกซี่ไปห้องซ้อม ไปถึงปุ๊บ อ่าว พี่โน้ตมาแล้ว ผมยาวมาเชียว แถม ผอมกว่าเดิมอ่ะ ไม่ไหว เรน ... หายไปไหน ... ชงโอก็มาแล้ว แต่นอนอยู่ในรถ เพิ่งมารู้ทีหลังว่าท่านไม่สบายนี่เอง ... น่าสงสารจิงๆ (เด๋วไปดูแลให้มะ กร๊ากกกก) แล้วก็ซ้อมกัน ตี 3 ถึง ตี 5
ช่วงท้ายๆ ซ้อมเพลง Tears ชงโอเดินโซซัดโซเซลงมาจากกลอง เดินพุ่งมาหาอิฉัน ฉันก็งง เอ ชงโอ เดินมาทำไรแถวนี้ แล้วท่านก็สะดุดขาตังคีย์บอร์ด ถลาจะล้มซะงั้น ขำจิงๆ (ควรจะสงสารมากกว่าอ่ะนะ) ก็เลยถาม จะมาทำไรตรงนี้เนี่ย ท่านก็บอกว่า จะมาเล่นคีย์บอร์ด ให้มันสมจริง แล้วเออ จะเล่นไงละ อิฉันดันวางโน้ตบนคีย์บอร์ด ท่านเลยลากๆ คีย์บอร์ดแล้วมันลากไม่ไป ท่านก็เลยล้มเลิกความคิด หันไปแย่งเบสไอ้ต้นซะงั้น ไล่ไอ้ต้นไปตีกลอง ระหว่างที่เล่น อิฉันเล่นไปก็หันไปมองคนโน้นบ้างคนนี้บ้าง ดันหันไปเห็นชงโอหันมายิ้มให้พอดี 555 อ๊าก กิ๊ง หลุดเลย ตายละหว่า ไม่รู้ถึงไหนแล้ว เกือบตาย 555 ชงโอถอดเสื้อดีดเบสเท่มาก
หลังจากเจ้าของห้องซ้อมมาบอกหมดเวลา ก็ชวนเค้าเข้ามาแจมซะงั้น เค้าก็บ้าจี้ มาเล่นด้วย ... บางระจัน ... 30 ยังแจ๋ว ... เพลงไรอีกหว่า จำชื่อไม่ได้ ... ไม่สงสารชงโอกันบ้างเลย ท่านนั่งไอแค๊กๆๆๆ หลังจากซ้อมเสร็จก็มานั่งคุยกันอยู่แป๊บนึงแล้วก็แยกย้ายกันกลับบ้าน
ฮ่า .. ถึงบ้านพี่อ้อมแล้ว ไปซื้อโจ๊กมากินตอนเช้า กินไม่ลงอีก ด้วยความที่มันเบลอไปหมด กินเสร็จ ก็ไปนอนบนเตียงเจ๊แป๊บนึง กะว่าจะกลิ้งเล่น แล้วก็จะได้กลับบ้านละ ที่ไหนได้ หลับ ล่อไป 11 โมง -*- ย๊ากกก ตายละหว่า ลุกขึ้นมา เจ๊อัพบล็อกอยู่นะฮะ 555 ตรูก็เลย ไปอาบน้ำ แล้วก็มานั่งเล่นเปียโน ... เจ๊แอบไปหลับที่พื้นหน้าบ้านกะน้องแมวซะงั้น ... หลังเจ๊ตื่น + อาบน้ำเสร็จ ก็ออกไปซื้อข้าวมาหม่ำๆ กัน พร้อมกะเปิด หนังพี่โอ๋ "The twin effect" ชื่อไทยเนี่ย จำไม่ได้อ่ะ รู้แต่ว่ามี อะไรฟัดๆ เพราะ นักแสดง คือ เฉินหลง ... จอมฟัด ...กะ พี่โอ๋ เจิ้งอี้เจี้ยน ... ขำมากมาย แต่ตอนจบ พี่โอ๋ มือปราบแวมพาย ดันม่องซะงั้น ว๊า ไม่ดีเลย ไม่ให้ตายมะได้เหรอ -*- แล้วเฉินหลงเนี่ย เอ่อ มันหายไปไหน โผล่มาแว๊บๆ แต่ฮาจิงๆ น่าดูๆ หลังดูเสร็จก็ขึ้นรถเมล์กลับบ้าน พร้อมกะพี่อ้อม ที่กำลังจะไปงานวันเกิดบ้านเพื่อน ... พี่อ้อมจะโทรไปบ่นพี่โอ๋ แต่โทรไปแล้วท่านไม่รับซะงั้น ...
พอตรูกลับถึงบ้าน โทรไปหาพี่อ้อม ก็เลยบอกเจ๊ว่า เด๋ซโทรให้ละกัน ถ้าโทรได้แล้วเนี่ย จะให้พี่โอ๋โทรกลับไปหาเจ๊ ... วางหูพี่อ้อมเสร็จ ก็เลยโทรไปหาพี่โอ๋ดู ตอนนั้นมันก็ 2 ทุ่มแล้วอ่ะนะ โทรไปทีเดียว ท่านรับเลย ... 555 ... ก็เลยบ่นซะนิดหน่อย ว่า เนี่ยเพราะพี่โอ๋ไม่ไปซ้อมเนี่ย พี่โน้ตเล่นไม่ได้เลย เล่นได้เพลงเดียวแม่นๆ พี่โอ๋เลยบอกว่า ไม่ไหวแล้วนะ ต้นละ ... งื่ม ต้นก็พอจะสุยๆ ไปได้ ทุกเพลงอ่ะนะ ถึงแม้ว่าจะมั่วบ้าง แล้วก็บอกท่านไปว่าวันนี้ ยกเลิกซ้อม ท่านก็ถามว่าทำไม ... ก็แหมดูซิแต่ละคน ถ้าชงโอเล่นไม่ได้อีกคนเนี่ย ก็คงไม่ต้องซ้อมเพลงเร็วกันแล้วละมั้ง ใช่มะ ... ถ้าพี่โอ๋มาก็ยังพอจะข่มพี่โน้ตได้บ้าง ... แต่นี่ ท่านไม่มาซะนี่ไง ... อย่าให้บอกเลยนะว่าไปทำไร เด๋ซชาวบ้านจะรู้กันหมด ว่าทำไมไม่มาซ้อม -*- (แอบเคืองเล็กน้อย) หลังจากวางสายพี่โอ๋เสร็จก็มานั่งเช็คเมล์ เอารูปที่ถ่ายที่ห้องซ้อมเมื่อวานลงคอม แล้วก็ลง space หลังจากนั้น อีกครึ่งชั่วโมง โทรไปถามพี่อ้อม นี่พี่โอ๋โทรไปหาพี่อ้อมยัง ออมบอกพี่โอ๋ให้แล้วนะ ว่าให้โทรกลับไปหาพี่อ้อมด้วย ... ที่ไหนได้ ... ยังเลยครับพี่น้อง -*- เฮ่อ ... เหนื่อยจิงๆ อัพบล็อกเสร็จก็คงสลบพอดี 555 ไปนอนดีกว่า.............. ชะแว๊บ |
|
|
%7e%e0%b9%90+%e7%b4%85%e0%b9%9b+%e2%99%ab%e2%98%bc%e2%99%aa+%e7%9a%84%e6%97%a5%e5%bf%97+%e2%80%94+Windows+Live&referrer=){kind=small}
